Pożar i inne nagłe zagrożenia
Pożar, silne zadymienie, podejrzenie ulatniania się niebezpiecznej substancji czy wypadek wymagający pomocy ratowników należy zgłosić pod numerem 112. Nie należy w takiej sytuacji korzystać z numeru biurowego jednostki ani jechać do jej siedziby. Dyspozytor ustali miejsce zdarzenia i skieruje odpowiednie służby. Podczas rozmowy należy podać dokładny adres, opisać zagrożenie i powiedzieć, czy ktoś może znajdować się w środku. Rozmowę kończy się dopiero po uzyskaniu informacji od dyspozytora.
Do czasu przyjazdu strażaków należy opuścić zagrożone miejsce i ostrzec osoby w pobliżu, o ile można to zrobić bez narażania siebie. W zadymionym budynku nie korzysta się z windy. Jeśli droga wyjścia jest odcięta, należy poinformować o swoim położeniu operatora numeru alarmowego i stosować się do jego poleceń. Numer alarmowy służy do zgłaszania zdarzeń wymagających pilnej interwencji, nie do uzyskiwania informacji o godzinach pracy czy przebiegu postępowania administracyjnego.
Sprawy urzędowe i kontakt z jednostką
W sprawach dotyczących ochrony przeciwpożarowej budynków, czynności kontrolno-rozpoznawczych lub dokumentów związanych z inwestycją właściwy może być kontakt z komendą Państwowej Straży Pożarnej. Przed wizytą należy ustalić, która jednostka prowadzi daną sprawę i czy wymagane jest wcześniejsze umówienie terminu. Nie każdą sprawę załatwia się w siedzibie najbliższej jednostki ratowniczo-gaśniczej; część zagadnień należy do komendy powiatowej, a część wymaga udziału projektanta lub rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych.
Przygotowanie do kontaktu i wizyty
Przy pytaniu o konkretny budynek przydają się jego adres, opis sposobu użytkowania oraz informacja, czego dotyczy wątpliwość – na przykład drogi ewakuacyjnej, dostępu dla pojazdów pożarniczych albo wyposażenia w urządzenia przeciwpożarowe. W sprawie prowadzonej już przez komendę należy przygotować numer pisma lub znak sprawy. Przed złożeniem dokumentów trzeba potwierdzić, czy wymagany jest formularz, projekt, pełnomocnictwo albo dodatkowe załączniki. Sama rozmowa telefoniczna może pomóc ustalić właściwą procedurę, ale nie zastępuje decyzji, uzgodnienia ani pisemnego stanowiska tam, gdzie wymagają ich przepisy.